နာကျင်မှုဆိုသည်မှာ တစ်မျိုးတည်းမဟုတ်ပါ။ ကြွက်သားဆွဲဆန့်မိခြင်း၊ အဆစ်အမြစ်ရောင်ရမ်းခြင်းနှင့် အာရုံကြောထိခိုက်မိခြင်းတို့သည် မတူညီသော ပြဿနာများဖြစ်ကြပြီး သက်ဆိုင်ရာ ဆေးဝါးများအပေါ် တုံ့ပြန်ပုံချင်းလည်း ကွဲပြားကြသည်။ ထိုင်းနိုင်ငံတွင် ဆေးဆိုင်ကောင်တာ၌ ဆေးဝါးအားလုံးနီးပါးကို အလွယ်တကူ ဝယ်ယူရရှိနိုင်သောကြောင့် အမျိုးသားအများစုသည် မိမိဘာသာ ဆေးအမျိုးမျိုး စမ်းသောက်ရင်း ကုသလေ့ရှိကြသည်။
ထိုနေရာတွင် စတင်မှားယွင်းတော့သည်။ အရောင်ကျဆေးများကို ရက်သတ္တပတ်ပေါင်းများစွာ နေ့စဉ်သောက်သုံးခြင်းသည် အစာအိမ်နှင့် ကျောက်ကပ်ကို ထိခိုက်စေသည်။ Paracetamol တွင် တစ်နေ့တာ သောက်သုံးနိုင်သည့် အမြင့်ဆုံးပမာဏ ကန့်သတ်ချက်ရှိသည်။ အာရုံကြောကြောင့်ဖြစ်သော နာကျင်မှုသည် အဆိုပါဆေးနှစ်မျိုးလုံးဖြင့် သက်သာလေ့မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။ ဆေးဘူးပေါ်မှ အမှတ်တံဆိပ်ထက် နာကျင်မှုဖြစ်ပေါ်သည့် သဘောတရားနှင့် ကိုက်ညီသော ဆေးဝါးကို ရွေးချယ်နိုင်ရေးက ပို၍အရေးကြီးပါသည်။
အချိန်တို ဆွေးနွေးတိုင်ပင်မှုဖြင့် နာကျင်မှုအမျိုးအစားကို ခွဲခြားသတ်မှတ်ပေးပြီး၊ ဆေးဖြင့် ဖုံးကွယ်မထားသင့်သော အခြေအနေများ ရှိမရှိ စစ်ဆေးဖယ်ထုတ်ကာ မှန်ကန်သော ဆေးဝါး၊ မှန်ကန်သော ဆေးပမာဏနှင့် ဆေးရပ်ရမည့် တိကျသော အချိန်ကာလတို့ ပါဝင်သည့် ကုသမှုအစီအစဉ်တစ်ခုကို ချမှတ်ပေးပါသည်။